سلام ... اونم بعد از یک سال... زود گذشت نه؟... اصلا عوض نشدی... درست مثل آخرین تصویری که از تو توی ذهنم مونده ... تو هم اگر درست نگام کنی میبینی که منم خیلی تغییری نکردم ... هنوزم هر وقت میام سراغت از همه چیزو و همه جا خسته م ... هنوزم بهت حسودیم میشه... به اینکه همیشه خودتی... بدون اینکه مجبور باشی ملاحضه ی دیگرانو بکنی... هنوزم وقتی میبینمت گریه م میگیره ... مثل همین حالا... الان اصلا آروم نیستی... مث من.... میدونی که از چی ناراتم ... چقدر خوبه که تو هیچ وقت چیزی ازم نمیپرسی ... همیشه وادارم میکنی خودم حرف بزنم ... تو فقط گوش میکنی... نه تشویق و نه توبیخ... تو دقیقا همون جوری هستی که من دلم میخواد آما باشن... .اسه همینه که خیلی دوست دارم ... تو هیچ وقت از کم حرفی و سکوت من گله نکردی ... هیچ وقت به زور ازم نخواستی اخمایی رو که رو صورتم نشسته رو باز کنم ... تو فقط صبوری... حواست هست الان هوا همون جوریه که من دوست دارم ؟ نه خورشید هست و نه آدمی ... همه جا تو سکوته ... فقط صدای تو میاد ... آسمونم که ابریه ... فقط جای بارون خالیه ... ولی تو میتونی جاشو پر کنی...تو چه با سکوتت چه با پریشونیت میتونی جای همه اون چیزایی رو که من ندارم رو پر کنی... راستی داشت یادم میرفت ... عیدت مبارک... یه تبریک بدون اجبار!! ... میدونم که امسال هم هیچ اتفاق خاصی نمی افته ... عید بدون هفت سین ... بدون سفره... بدون اون ماهی قرمزا... ولی خب ... جاده هم یه لطفی داره واسه خودش... من امسال یادم رفت موقع سال تحویل دعا کنم ... حتی آرزو هم نکردم... فقط تمام سعیمو کردم تا از جلوی اون دوربین لعنتی کنار برم ... به نظر تو تعبیر خاصی داره؟ میدونی از وقتی بهار اومده اصلا خوشحال نبودم؟ ... جز اون لحظه هایی که کنار تو ام... شاید مسخره به نظر بیاد اما من با بهار نمی سازم ... نه با فروردینش نه با خرداد ... فقط به رسم یه خودخواهی مخصوص اردیبهشتی ها عاشق روز تولد خودمم!... سه ماه به یه روز... منصفانه س؟ خیلی خوبه که آدم یه جایی رو داشته باشه که تو تنهاییش بیاد سراغش و حرفاشو بی صدا فریاد بزنه ... موافقی که من الان خوشبختم؟ تو هیچ وقت نگفتی که من دیوونم ... ولی بقیه به من گفتن که شبیه توام .... نامتعادل ... غیر قابل پیش بینی... لجباز... حتی مغرور!! ... لابد اینم تقصیر من و توا که آدما همه چیزو مطابق میل خودشون وس دارن... زندگی بدون هیجان... فک کن... اینجا بیشتر از هر وقت دیگه ای دوست دارم نوشته هام پر از نقطه چین باشه... چه نیازی به نوشتنه وقتی تو همه شو نخونده میدونی؟ ... دیدی؟... آپ اول سالم اصلا شا نبود .. قبول کن که نمیتونست باشه ... هر چند وقت یه بار لازمه که بیام و حرفای خودمو بنویسم دیگه ... نمیدونم کی میتونم دوباره ببینمت... نمیدونم دفعه ی بعدی هم همه چی مثل این دفعه س یا نه ؟... شاید من عوض شدم ... شاید سال بعدی موقع عید کنار ماهیا نشسته باشم .... شاید یادم بمونه آرزوهامو ردیف کنم ... به این امید که برآورده بشن...خدا رو چه دیدی؟ شاید دفعه ی بعدی حتی عاشق بهار شدم ... ولی یه خواهش ... تو... تحت هیچ شرایطی عوض نشو .... همین جوری پاک بمون... تاوقتی نگات میکنم توی شفافیت و زلالی تو شاید تونستم خود واقعیمو پیدا کنم .... بهم قول بده ... که هیچ وقت عوض نمیشی...
وروجک منو به یه بازی دعوت کرده که باید توش هفت تا ترانه رو که ازشون خاطره دارم رو بنویسم و هفت نفر رو هم دعوت کنم ... من از خیلی از آهنگا خاطره دارم اما فعلا همینا یادم می آد :
۱- منو ببخش ... با دکلمه ی مریم حیدرزاده... هر وقت اینو گوش میکنم یاد تابستون ۸۴ می افتم... اون شب تو رستوران تهران ِ هامبورگ... این آهنگ یه مقدمه بود برای ورود من به دنیای ترانه ... من کلی بهش مدیونم ...
۲- آهنگ معروفه ی jipsy king ... تو تمام لحظات زندگی من حضور داشته ... (حتی تو وبلاگم !)... نمیدونم چی توی صداشه ولی هم وقتی ناراحتم هم وقتی خوشحالم این آهنگو دوس دارم با صدای بلند گوش بدم ...
3- شب تو و شب منه!... اگه اشتباه نکنم مال هلنه... اولین چیزی که به ذهنم میرسه ویلای شمال و صدای بلند ضبط و رقص نوره ... خیلی شب قشنگی بود ...
4- آهنگ فوق العاده زیبای خودم (نیلوفر)... البته قدیمیشا... تقریبا تمام افراد مهم زندگی من هر کدوم یه بار این شعرو برام خوندن ... واسه همین منو یاد کسایی میندازه که دوسشون دارم و دوسم دارن!
5- آهنگ دریا... هر وقت اینو گوش میکنم خودمو لب ساحل تصور میکنم ... کنار دریا ... خیلی دوسش دارم ...
6- آهنگ بسیار بسیار مزخرف : باورم نمیشه پیش من نشستی!این آهنگ منو دختر عمه کوچیکه رو ( همسن منه) یاد یکی میندازه که بنده ازش متنفرم و دختر عمه کوچیکه هم هی از قصد اینو می چسبونه به من ...آخه توی مهمونی این بنده خدا نشست کنار من بعد همون موقع ارکستر این آهنگو خوند!!!!
7- میمیرم برات ...اول از همه یاد مدرسه می افتم!!!!! چون بیش از شونصد از گوشی دوستم تو مدرسه این آهنگو گوش کردم ... من در کمال خونسردی آهنگ گوش میکردم و دوستم نگهبانی میداد که مبادا مدیری معاونی کسی بفهمه ما داریم چیکار میکنیم!
اینا هم دعوتن:
نیلو
سالومه
خانومی
آنی
گندم
نازنین
سحر
تا بعد ...
+
نوشته شده در سه شنبه ششم فروردین 1387 ساعت 18:19 توسط niloo
|
